Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου 2011

Βιβλία αστοιχείωτα...

Συγνώμη που θα κάνω το δικηγόρο του διαβόλου, αλλά στη ψηφιακή εποχή που ζούμε, και γνωρίζοντας φυσικά και την άθλια ποιότητα των ελληνικών σχολικών συγγραμμάτων, γιατί γίνεται τέτοια φασαρία για τη μη διανομή τους εγκαίρως? Ίσως να είναι και απελευθερωτικό για τους μαθητές, η γνώση είναι ένα αριστερό κλικ μακριά.
Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι η Υπ.Παιδείας δεν είναι (όπως όλοι τους) κατώτερη των περιστάσεων (άχρηστη δηλαδή).

Παρασκευή 2 Σεπτεμβρίου 2011

Περί πανεπιστημίων

Ποτέ δεν ήμουν υπέρ των καταλήψεων κυρίως προς κατανόηση των επι πτυχίω φοιτητών. (Άλλωστε υπήρξα και εγώ επι πτυχίω). Αλλά είναι η πρώτη φορά που όσοι απο τους επι πτυχίω και έχουν κάποια ελπίδα να πάρουν το πτυχίο τους κινδυνεύουν να βρεθούν προ δυσάρεστων εκπλήξεων λόγω του νέου νόμου και των καταλήψεων των σχολών...
Άλλωστε άλλο που δε θέλουν οι αργόσχολοι κηφήνες καθηγητές των ελληνικών πανεπιστημίων.
Δικαίωμα στον αγώνα έχουν όλοι.
Συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αγωνίζονται για το πτυχίο τους...

Όσο για το άσυλο, όπως έχω ξαναπεί, είναι αστείο να μιλάμε για άσυλο που η δημοκρατία έχει προ πολλού καταλυθεί...

Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010

This is democracy..

Wikileaks is only the beginning.

Democracy is fully dependent on the free distribution of information.

In a world where journalism and politics are filled with corruption, free Internet is our only power towards a new free world.

Free countries of tomorrow will be judged by one simple thing, which is allowing citizens to have free access to everything in the Internet.

So tomorrow's stake is as simple as that, do not ever let anyone try to prevent free access to Internet.

Σάββατο 6 Νοεμβρίου 2010

Καμία ελπίδα...


Περήφανε λαέ της Ελλάδας, αύριο μη διαψεύσεις το άρρωστο παρελθόν σου. Ναι, όλοι μαζί στις κάλπες, να ψηφίσετε όλους αυτούς που μας οδήγησαν στην ανεργία, στην εξαθλίωση, στη μετανάστευση. Δε περιμένω τίποτα από τον Έλληνα σήμερα. Είμαστε άξιοι του παρόντος μας...

Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

Once ραγιάς, always ραγιάς....


Μόνο ένας πλήρως απαλλοτριωμένος λαός, που καυχιέται ότι ζει εκεί που κάποτε γεννήθηκε η Δημοκρατία, θα έβλεπε όλους του βουλευτές του να υποδέxονται το Πρωθυπουργό μιας χώρας που η λέξη ανθρώπινα δικαιώματα και δημοκρατία είναι άγνωστα, και να μη αντιδρούσε. Για άλλη μια φορά πουληθήκαμε, αποδείξαμε σε όλους ότι ναι, είμαστε ραγιάδες. Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Είδατε κανένα να φωνάζει? Είδατε κανένα να αντιδρά? Μήπως κανένα να μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα?
Τι πιο εξοργιστικό και συνάμα εξευτελιστικό από το να τον υποδέχεσαι στο "Ναο της Δημοκρατίας", και να τον βραβεύεις ...